Onder meer omdat de communicatie -en het contact- met horenden voor vele dove -en in mindere mate ook voor slechthorenden- dikwijls moeizaam verloopt, zoeken zij vaak contact met elkaar op. De meeste verenigingen hiervan zijn Dovenverenigingen, letterlijk met hoofdletter. Dit betekent dat het socio-culturele verenigingen zijn waar gecommuniceerd wordt in gebarentaal. Vroeger waren dit verenigingen waar bijna uitsluitend Doven samenkwamen, met uitzondering van horende kinderen van Dove ouders. Tegenwoordig staan Dovenclubs ook meer en meer open voor horende personen die respect hebben voor de Dovencultuur en die in de Dovenclubs (meer) gebarentaal willen leren en Dovengemeenschap beter willen leren kennen. Vooral voor horende ouders van dove kinderen kunnen deze contacten zeer waardevol zijn. De Dovenvereniging is voor vele Doven zeer belangrijk: het is de plaats waar ze zich thuis voelen, waar ze kunnen ontspannen en kunnen communiceren met andere Doven. Het is ook de plaats waar aspecten van de Dovencultuur doorgegeven worden aan de volgende generatie. Een groot deel van de activiteiten die in deze Dovenclubs worden georganiseerd zijn bedoeld voor ontspanning. We denken aan uitstappen, kaartwedstrijden, vissersclubs en kwissen of gewoon gezellig samenzijn. Dovenverenigingen hebben minsten éénmaal per maand een activiteit. Grotere verenigingen hebben meestal ook meerdere afdelingen, bijvoorbeeld een jeugdclub, een damesclub,... In veel van deze verenigingen worden ook heel wat feesten gevierd. Op familiefeesten voelen doven zich immers vaak geïsoleerd omdat zij de enige gebarentaalgebruiker zijn en de rest van de familie horend is. Naast ontspanning wordt er ook heel wat belang gehecht aan vorming: doven hebben immers vaak veel minder toegang tot allerlei informatie dan horenden. Er wordt dan bvb. informatie gegeven over financiële, medische en culturele onderwerpen, ook worden er wel eens uitstappen naar musea of tentoonstellingen georganiseerd, meestal met een tolk.